Olijfolie. Nu ik op Lesbos ben geweest, een prachtig Grieks eilandje, is olijfolie voor mij niet meer hetzelfde. Echt niet, want ik heb een nieuwe fles meegenomen van het eiland. De bewoners van Lesbos leven allereerst van de olijfboomgaarden, pas op de tweede plaats komt het toerisme: mijn vriend en ik. Verder waren er in deze herfstige periode weinig toeristen meer te bekennen.
Een vakantie struinend door de olijfboomgaarden met boven ons hoofd dikke rijpende olijven die zwaar aan de takken hingen te glimmen. Ik kon het niet laten af en toe een olijf te plukken en mijn tanden erin te zetten. Geen goed idee. Dan schudde de olijfboom van het lachen om mijn vertrokken gezicht. Of de blaadjes bewogen omdat ik net een olijf had geplukt en het was mijn vriend die lachte…
Lopend langs oude afgebrokkelde muurtjes, in overwoekerde velden en klimmend over hekjes vonden we de wieg van de Griekse olijfolie. De rust in de boomgaarden geeft een idee hoe je de olie in de keuken in kunt zetten. Geen schreeuwende smaken maar simpele gerechten, eenvoudige combinaties. Creatief maar rustig, om in de vakantiestemming te blijven.
In het novembernummer, dat nu in de winkel ligt, vertelt foodieskok Willem in de nieuwe rubriek ‘de smaakmaker’ over olijfolie.