Ik wil zo graag iemand zijn die het begrijpt, waarom men in Japan en China graag tofu eet. Iemand met een ontwikkelde smaak. Iemand die de diepgewortelde, eeuwenoude eetgewoonten van het Verre Oosten doorgrondt en waardeert.

Eén keer is het me gelukt om tofu lekker te vinden. Ik maakte een barbecuerecept voor smokey tofu met sesam. Alsnog was kip lekkerder geweest als ik heel eerlijk ben, maar goed. Waar ik toen achter kwam is dat je het sponsachtige van tofu in je voordeel moet laten werken. Tofu moet goed geperst worden, zodat het vocht eruit verdwijnt. Vervolgens kun je de tofu zich weer vol laten zuigen met alles wat je wel lekker vindt.

Vastberaden deze queeste tot een succesvol einde te brengen en wijs genoeg om te weten dat je niet alles zelf kunt oplossen, riep ik de hulp in van collega Emma de Thouars, van wie ik weet dat ze een die-hard tofu-maniac is. Zij gaf me verschillende gouden tips en zei over dit recept van Ottolenghi: “Als je dit gerecht niet lekker vindt, kun je in principe nu stoppen met lezen. Dan ga je tofu namelijk nooit lekker vinden.” Nou, raad eens? Juist. Ik ben gek op tofu nu.

> Naar het recept voor pittige tofu met zwarte peper

Benieuwd naar meer lekkere recepten van Emma de Thouars? foodies nam een kijkje in haar piepkleine Amsterdamse keuken en ontrafelde haar lekkerste authentieke Chinese recepten. Het resultaat lees je in het Aziënummer van foodies.