48 uur eten in Cork: van oesters tot black pudding

De stad Cork wordt vaak gezien als een van de culinaire hoofdsteden van Ierland, na een bezoek begrijp je waarschijnlijk direct waarom. Het is een compacte en levendige stad, die ook nog eens makkelijk te voet is te ontdekken.

Zo wandel je al etend en drinkend van restaurants naar pubs, van proeverijen naar markten en van workshops naar kleine speciaalzaken. De beroemde English Market speelt daarbij een belangrijke rol: deze overdekte markt is al generaties lang het hart van de stad.

Eerder tipte ik Cork on a Fork al als een van de foodfestivals die je op je radar wilt hebben. Het jaarlijkse festival vindt ’s zomers plaats en verspreidt zich door de hele stad. Denk aan foodtours, proeverijen, kookdemonstraties, markten en bijzondere diners.

Om de culinaire kant van de stad in een paar dagen tijd optimaal te ervaren, reisde ik af naar Ierland voor Cork on a Fork. Het festival draait niet alleen om zoveel mogelijk eten. Juist de verhalen achter de producten, producenten en stad spelen een grote rol. En daardoor leer ik Cork in een paar dagen verrassend goed kennen.

Na aankomst in Cork ga ik eerst naar The Montenotte Hotel, iets buiten het centrum van de stad. Het prachtige hotel ligt op een heuvel boven de stad waardoor je geweldig uitzicht hebt. Het hotel is voor mij de ideale uitvalsbasis, het is een plek waar ik helemaal tot rust kan komen, terwijl je zo in het centrum staat met de bus of taxi. Al is wandelen ook een goede optie, in minder dan een half uur ben je in het centrum.

Na het inchecken is The Butter Museum in Shandon mijn eerste stop, een aanrader om te bezoeken. De wijk Shandon, in het noorden van Cork, is nauw verbonden met de geschiedenis van de stad en tijdens het evenement Taste of Shandon komen er verschillende typisch lokale producten voorbij.

Denk bijvoorbeeld aan sodabread en spiced beef, een lokale specialiteit die onlosmakelijk met Cork verbonden is, al leer ik ook hoe rondom de stad ambachtelijke boter wordt gemaakt. Cork was lange tijd een belangrijk centrum voor de internationale boterhandel en in het museum wordt zelfs op ouderwetse wijze boter gekarnd. De combinatie van eten, proeven en leren over de geschiedenis van de stad maakt dat dit soort evenementen juist zo leuk zijn.

Een stuk verderop in Cork wacht alweer de volgende proeverij en lezing. In St. Peter’s vertelt schrijfster Kate Ryan – bekend van o.a. flavour.ie – over de geschiedenis van black pudding. Ze deed er jarenlang onderzoek naar en laat zien dat bloedworst veel veelzijdiger is dan je misschien denkt.

Black pudding is een Britse bloedworst, vooral bekend uit Ierland. De worst wordt traditioneel gemaakt van varkensbloed (soms ook van schaap of rund), vet, havermout of gerst en specerijen zoals peper en nootmuskaat. Kate vertelt honderduit over de geschiedenis van black pudding, tot in het heden.

We eindigen met een uitgebreide proeverij, die niet voor iedereen is weggelegd. Ik krijg vier lokale varianten voorgeschoteld, het verschil is opvallend groot. De een is kruidiger en steviger, de ander juist zachter van smaak. De ene black pudding is de andere niet, dat blijkt wel. Meer weten over deze delicatesse? Bekijk dan eens het boek over black pudding van Kate Ryan.

’s Avonds verplaatst het festival zich voor mij naar Marina Market, een enorme foodhall aan het water, net buiten het centrum van de stad. Tijdens The Big Table Mixer staan hier lange tafels klaar waaraan mensen die elkaar niet kennen samen eten.

Op het menu staan verschillende gerechten van stands in de foodhall, zo beginnen we met oesters van Okra’s, sushi en gyoza’s van Kura Sushi Cuisine en een heerlijke salade met kip van Just Wing It. Daarna wisselt iedereen van plek en zijn de tafels opnieuw gedekt voor het hoofdgerecht. Het sociale aspect werkt oprecht, ik raak gemakkelijk aan de praat met mijn tafelgenoten.

Op tafel verschijnen onder andere halloumi met tzatziki, beer-battered fish, buikspek met chimichurri en krieltjes en kleine beefburgers. Daarna volgen nog brownies, cake en meringue met vers fruit van Sweet Spot.

Los van dat het eten ontzettend lekker is, is de sfeer aan tafel ook nog eens geweldig. Iedereen zit door elkaar. Jong, oud, locals en bezoekers. Doordat je tijdens de avond regelmatig van plaats wisselt, is het nog makkelijker om contact te maken. Ik was van tevoren een beetje sceptisch, maar ben overtuigd geraakt van het succes van The Big Table Mixer. Eten verbindt, dat is duidelijk.

De volgende ochtend begin ik bij de English Market voor een foodtour met Fab Food Trails. De wandeling door Cork draait volledig om lokale producenten, al het eten en de verhalen achter de stad. Nu vind ik een foodtour sowieso de ideale manier om een nieuwe stad te ontdekken. Op een smaakvolle manier leer je een stad kennen aan de hand van eten en drinken – precies wat ik het liefst doe.

Het centrum van Cork is compact en onderweg valt genoeg te zien. Onder delen van de stad lopen nog oude rivierarmen en tijdens het festival veranderen haast alle straten bovendien in een grote foodmarkt. Op South Main Street en rondom Grand Parade staan kraampjes, zijn er kookdemonstraties en is er volop livemuziek.

De eerste stop is SOMA Coffee, vlak bij de English Market. Ze branden hier hun eigen koffie en ik krijg een Colombiaanse filterkoffie. Precies wat ik nodig heb om aan een dag vol proeven te beginnen.

Daarna gaan we de English Market in. Alleen voor deze overdekte markt zou ik Cork eigenlijk al bezoeken. Waar hier van oorsprong vooral vlees, vis en groenten werden verkocht, vind je er tegenwoordig ook allerlei kraampjes waar producten direct worden verwerkt tot gerechten.

Bij K O’Connell Fishmongers proef ik oesters, zalm, makreel en verse garnalen. Even verderop zit My Goodness, waar alles plantaardig en glutenvrij is. Naast zoete baksels maken ze onder meer spreads, curry’s en mac & cheese, maar ook kefir en kombucha.

Nu is er nog veel meer te ontdekken op de English Market, neem dan ook vooral de tijd om langs alle verschillende kraampjes en winkels te struinen – en proef volop van al het lekkers. Op de verdieping boven de markt zit trouwens Farmgate Café, veel van wat beneden wordt verkocht, belandt hier op het bord.

Buiten de markt gaat de foodtour verder bij Tory Top Chocolate. Hier wordt chocolade op kleine schaal gemaakt en met de hand verpakt. De cacao wordt rechtstreeks ingekocht bij kleine producenten en alles wordt ter plekke verwerkt.

Daarna is het tijd voor Izz Cafe, waar je de lekkerste Palestijnse gerechten eet. Er verschijnen verschillende mezze op tafel, waaronder hummus, tabouleh, dolmades, baba ganoush en gevulde baby-aubergines. Alles is ontzettend lekker – net als de koffie overigens.

De volgende stop is mijn absolute favoriet, al moet ik eerlijk bekennen dat ik hier al eerder ben geweest tijdens een kort bezoekje aan Cork: Miyazaki. Chef-kok Takashi Miyazaki brengt Japans eten naar een hoger niveau, zowel bij Miyazaki (waar je kunt afhalen) als bij zijn restaurant Ichigo Ichie.

Bij Miyazaki proef ik tori tatsuta don, met knapperig gefrituurde kip en rijst. Zó goed dat ik er het liefst meteen nog een portie van bestel.

Via Elizabeth Fort, waar je een prachtig uitzicht over Cork hebt, lopen we uiteindelijk weer richting het centrum van de stad. De foodtour eindigt bij Rising Sons Brewery met een kleine bierproeverij.

Na de foodtour wandel ik terug naar The Montenotte Hotel, het hotel waar ik verblijf. Alsof ik nog niet genoeg heb gegeten, schuif ik aan bij The Glasshouse van The Montenotte. Een soort rooftopbar in de tuin van het hotel, met uitzicht over de rivier en de stad.

Tijdens het festival organiseren zij samen met On the Pigs Back uit de English Market een uitgebreide brunch. Ook deze samenwerking stond speciaal op het programma van Cork on a Fork, wat laat zien dat het festival overal terugkomt.

Na een heerlijke gin-tonic met lokale gin op het terras volgt een uitgebreid buffet. Vooral de Scotch eggs en de buttermilk fried chicken blijven hangen, wat een heerlijke smaken. Daarbij wordt onder andere een erg goede Engelse mousserende wijn geschonken, gemaakt van pinot noir uit Kent.

Ondanks dat ik maar 48 uur in Cork ben, krijg ik meer dan genoeg mee van het festival waarbij alles om eten draait. De laatste activiteit waarbij ik aanschuif heet Sailing, Shucking and Shanties. Alleen voor de naam zou je al willen boeken, al is de vaartocht ook zeker de moeite waard.

Vanaf Custom House Quay varen we de haven van Cork in. Onderweg worden flink wat verse oesters geopend, gaan de bubbels rond en worden Ierse zeemansliederen gezongen. De oesters komen uit de English Market – dezelfde die ik eerder op de dag al proefde. We varen de stad uit, waarbij je direct ziet hoe groen de omgeving rondom Cork is. In een paar uur tijd zie ik veel van de indrukwekkende Ierse natuur, waarna we – met oesters én liederen – weer terugvaren naar de stad.

Daar waar je vast de Ierse hoofdstad Dublin kent, vind ik het wat kleinere Cork op culinair vlak veel interessanter. Naast de vele restaurants en pubs is de English Market een plek waar je als foodie niet uitgekeken raakt. Bij Rising Sons Brewery of de Franciscan Well drink je de lekkerste Ierse bieren, bij Miyazaki geniet je van Japanse smaken en The Montenotte Hotel is dé ideale uitvalsbasis voor foodies.

Nu is Cork het hele jaar door een goede bestemming voor liefhebbers van eten en drinken, maar tijdens Cork on a Fork komt alles samen. Je loopt niet naar één festivalterrein om daar een paar uur te eten en vervolgens weer te vertrekken. Het festival neemt de hele stad Cork juist over.

In twee dagen ging ik van sodabread en black pudding naar Palestijnse mezze, Japanse kip, lokale oesters en lange tafels vol eten. En dat smaakte ongelooflijk goed.