Dit is waarom Osaka in Japan dé stad voor foodies is

Samen met Christel van Dimsum Reizen reis ik door Japan, waarbij zij als expert mij het mooiste en lekkerste van het land laat zien. Van bergen vol yuzu in Kochi tot aan verborgen izakaya’s in Tokio, maar ook de fantastische stad Osaka in Japan.

Yoko Inagaki is dé expert als het aankomt op eten in Osaka. Eerder schreef ze al samen met Christel een prachtig kookboek vol recepten en verhalen. Ik kijk er dan ook ontzettend naar uit om Yoko te ontmoeten in Osaka, waar ze ons meeneemt langs de beste restaurants en izakaya’s in de stad. Niet in de populaire en toeristische wijk Dotonbori, maar juist weg van de massa.

Wist je overigens dat je dit deel van mijn reis als losse bouwsteen kunt boeken bij Dimsum Reizen? Bekijk snel deze bouwsteen en maak een foodtour met Yoko in Osaka.

Osaka voelt vanaf het moment dat we aankomen direct anders dan Tokio. Het is nog steeds een grote stad, maar een stuk overzichtelijker en gemoedelijker. Mede door de haven is het een handelsstad, waarmee de sfeer misschien wel een beetje te vergelijken is met steden zoals Hamburg en Rotterdam.

Naast Tokio en Yokohama is Osaka de grootste stad van Japan, met bijna drie miljoen inwoners. Al telt de hele regio haast twintig miljoen inwoners. Door het enorme aanbod in de stad – denk aan winkels, scholen en restaurants – wordt het vaak als de tweede stad van Japan gezien.

Waar Tokio de macht heeft en Kyoto de cultuur, heeft Osaka vooral het fantastische eten. Denk aan markten vol verse producten, het lekkerste streetfood en de restaurants – van simpel en lokaal tot aan fine dining.

Met Yoko ontdek je al etend de stad Osaka. Zo neemt ze je mee op haar ontdekkingsreis door de culinaire geschiedenis van Japan. Ze vertelt je maar al te graag over Japanse ramen en theeceremonies, maar ook over de wereld van fermentatie aan de hand van miso en sojasaus.

Naast verschillende foodtours door Osaka geeft Yoko ook kookworkshops, waarbij je samen met haar inkopen doet op de lokale markt – bijvoorbeeld de Tenma Fish Market – om vervolgens aan de slag te gaan in de keuken.

Yoko is expert op het gebied van fermentatie, kookt al haar hele leven en woont al jaren in Osaka. Daardoor kent ze de stad op haar duimpje. Ze neemt Christel en mij mee op tour door Osaka, waarbij we langs de Hanshin Umeda Main Store gaan – een immens groot winkelcentrum met heel veel eten – en in de wijk Tenma verborgen izakaya’s bezoeken.

Helaas regent het in Osaka, maar dat maakt niet uit. Ondanks de grijze lucht is Osaka nog steeds een prachtige stad, waarbij moderne architectuur en authentieke gebouwen elkaar afwisselen. Daarnaast wandel je gemakkelijk via overdekte loopbruggen van het ene gebouw naar het andere gebouw, waardoor je zelfs zonder paraplu droog blijft.

Osaka in Japan is een sfeervolle stad met een relatief jonge bevolking. Door het jaar heen zijn er veel evenementen en festivals, waardoor er altijd wel iets te beleven is in de stad. Daarnaast vind je overal in de stad eten – maar echt overal. Van drukke stations en winkelcentra tot in de steegjes van onontdekte wijken, alles lijkt om eten te draaien in Osaka.

Yoko is enthousiast en spreekt goed Engels. Ze kan niet wachten om ‘haar’ Osaka te laten zien. Als eerste neemt ze ons mee naar Hanshin Umeda Main Store, een ontzettend groot overdekt winkelcentrum bij het gelijknamige station. Dag en nacht is het hier een drukte van jewelste, ik doe dan ook mijn best om Yoko niet uit het oog te verliezen.

De ene winkel is nog groter dan de andere winkel, waarbij de etalages prachtig versierd zijn en overal neonverlichte borden hangen. We lopen een rondje over het plein voor een van de ingangen van het winkelcentrum, wat een verzamelplek voor locals lijkt te zijn. Aan de ene kant is een soort festival gaande, aan de andere kant zitten veel locals op bankjes te kletsen.

Via een grote roltrap gaan we het winkelcentrum in, waarbij we eerst door het grootste station van Osaka lopen. Via een loopbrug wandelen we over de sporen heen, waarbij elke minuut verschillende treinen arriveren of vertrekken – van lokale treinen tot aan de moderne shinkansen – de bullet train.

Een groot onderdeel van Hanshin Umeda Main Store zijn foodcourts met diverse restaurants. Er zijn meerdere foodcourts, we starten bij een foodcourt met voornamelijk Japans fast food. Overal zie en ruik ik heerlijke gerechten, van noedels en rijstkommen tot aan de lekkerste burgers en snacks.

Yoshinoya is volgens Yoko misschien wel een van de bekendste ketens van het land, waar vooral rijst met dungesneden rundvlees wordt geserveerd, in een zoet-hartige saus. De keten begon ooit met een locatie bij een lokale vismarkt, waar men juist vleesgerechten wilde eten als afwisseling op alle vis. De gerechten van Yoshinoya zijn simpel en goedkoop, maar daarmee niet minder lekker.

Om even bij te komen van alle geuren van het heerlijke eten duiken we Muji in, een megapopulaire winkelketen in Japan. Vergelijk het een beetje met een kruising tussen HEMA en Ikea. De naam betekent vrij vertaald ‘zonder label’, je vindt dan ook voornamelijk producten van het eigen huismerk bij deze winkel.

Muji bestaat uit meerdere verdiepingen, waarbij er opvallend veel eten wordt verkocht. Snacks, koekjes, curry’s, thee en verpakte maaltijden – ze verkopen zelfs stroopwafels. Het assortiment bestaat ook uit kleding, decoratie, meubels en zelfs hele keukens. Hoewel de rijen bij de kassa’s eindeloos lijken te zijn, is Muji al een hele ervaring en kijk ik mijn ogen uit.

Ondertussen vindt Yoko het tijd voor meer eten, samen met Christel volg ik haar richting Hanshin Dai-Shokudo. Dit is het gedeelte van Hanshin Umeda Main Store waar alles om eten draait – nóg meer dan bij de verschillende foodcourts. We starten bij een klein eettentje waar ze imagawayaki verkopen.

Dit zijn populaire ronde en gevulde wafels – een soort dikke pannenkoek – met een knapperige buitenkant en een zachte binnenkant, gevuld met anko (pasta van rode bonen). Het is de voorloper van taiyaki, de bekende visvormige gebakjes. De wafels worden vers gebakken en smaken heerlijk, met een zoetige en aardse smaak.

Vanaf het eettentje lopen we verder door Hanshin Dai-Shokudo heen, waar ik zover als ik kan kijken alleen maar eten zie. Onderweg scoor ik een sandwich met aardbeien en slagroom, de beroemde Japanse fruit sando. Hoewel deze snack ogenschijnlijk simpel lijkt, snap ik na mijn eerste hap direct waarom deze sando’s zo populair zijn. Het is een soort snack, lunchbroodje en toetje in één, waarbij het lijkt alsof je een stukje slagroomtaart eet.

Hanshin Dai-Shokudo is opgedeeld in meerdere grote markten. Zo is er een gedeelte waar alleen maar verse vis wordt verkocht, maar ook een deel waar je alle denkbare Japanse maaltijden kunt bestellen en een deel met alleen maar Japans gebak. Daarnaast is er een soort supermarkt waar los fruit wordt verkocht. Het is haast niet uit te leggen, maar je kunt hier – voor een relatief hoge prijs – appels, mango’s, bananen en ander fruit kopen. Stuk voor stuk verpakt, in de mooiste cadeauverpakkingen en opgepoetst zodat het fruit een prachtige gloed heeft.

In de kelder is toevallig een festival gaande, haast elk weekend is hier wel een ander festival. Zo is er, terwijl wij er zijn, een festival dat in het teken staat van gyoza’s en bier, een geniale combinatie. Een week later is er een koffiefestival, weer een week later een sushifestival.

Yoko haalt bij een kraampje verse gyoza met shiso. De shiso is zacht van smaak doordat deze is gegaard in de gyoza, met een Japans biertje erbij is het een fantastisch hapje. Ondanks dat de gyoza’s relatief simpel lijken, zit er ongelooflijk veel smaak in deze kleine snack.

Hoewel ik niet uitgekeken raak in Hanshin Umeda Main Store is het buiten ondertussen donker geworden, en wil Yoko ons graag meenemen naar de wijk Tenma. Met de metro ben je er zo, terwijl we uitstappen klinkt er vrolijke muziek over het perron. Elk metrostation in Osaka heeft overigens een eigen muziekje, Yoko neuriet bij elke stop vrolijk mee.

Tenma is een wijk van Osaka vol met smalle steegjes, kleine bars, verborgen izakaya’s en sfeervolle eettentjes. Het is duidelijk dat dit deel van de stad populair is onder de jongere bevolking, het is een levendige wijk waar volgens Yoko veel stelletjes komen voor bijvoorbeeld een eerste date.

Christel, Yoko en ik bewegen ons behendig door de drukke stegen van Tenma, waar het bij de verschillende zaakjes zowel binnen als buiten ontzettend druk is. Veel steegjes zijn gedeeltelijk overdekt, waardoor je ook bij regen buiten kunt zitten.

Als eerste stappen we Minoh Beer binnen, een soort Japanse bruine kroeg met verschillende lokale bieren op de tap. Ik kies voor een weizen, een typisch en smaakvol tarwebier. Yoko bestelt ondertussen een snack voor tussendoor, al snel verschijnt er een bordje met grote druiven op tafel.

Dit zijn volgens Yoko Japanse druiven, geserveerd met mascarpone en balsamico. Een populaire snack in Japan, al wordt het meestal met tofu en vijgen geserveerd. Ondanks dat de combinatie misschien niet voor de hand liggend is, smaken de zoete druiven erg goed bij het frisse bier.

Yoko neemt ons mee naar de eerste izakaya in Tenma; Koun Local Cuisine & Sake. We nemen plaats aan een kleine bar, direct aan de keuken. De chef bereidt verschillende gerechten voor ons, als eerste verschijnt er een soort zachtgekookt ei voor onze neus, met kleine visjes in zuur. Smaakvol, simpel, lokaal en perfect in balans. Al heb ik ondertussen wel geleerd dat deze kenmerken typisch zijn voor de keuken van Japan.

Op een apart bordje naast het ei serveert de chef flinterdunne plakjes vis, zonder te vertellen wat het is. Ik neem een hap, de smaak is ziltig, zoet en een beetje herfstachtig, waarbij de vis op mijn tong wegsmelt. Ik vraag wat het is, de chef lacht een beetje en vertelt dat het fugu is, Japanse kogelvis. Alleen speciaal opgeleide chefs mogen deze vis bereiden, vaak hebben ze jarenlange training gevolgd om de giftige delen correct te verwijderen en het gerecht veilig te bereiden.

Er volgen nog wat gerechten, waaronder knapperige edamame vol umami en tempura van makreel en shiso. De chef bereidt ook nog de zaden van een Japanse notenboom (ginkgo), ook wel ginnan genoemd, waarvan je alleen de binnenkant eet. Ondanks dat de vruchten van de boom ontzettend stinken, zijn de zaden (of eigenlijk een soort noten) wat zoetig en nootachtig van smaak.

Bij de volgende izakaya staan asbakken op tafel. In sommige gelegenheden in Japan mag je binnen roken, terwijl het op straat haast overal verboden is. Hier bestellen we een highball, een typisch Japanse cocktail met whisky en bruiswater. Yoko bestelt een aantal lokale gerechten, waaronder heerlijke daikon met boterzacht rundvlees en Aziatische konjakwortel.

Er verschijnen ook gizzards op tafel, een soort spiermaag van de kip, samen met knoflook en kool. Een volgend bordje is gevuld met gegrilde paprika in sojasaus met katsuobushi, een soort schaafsel van gedroogde, gerookte en gefermenteerde tonijn. Ook de soep met tofu, kombu, sojasaus, mirin en sake smaakt fantastisch. Dit is Japans comfortfood zoals je het alleen in Japan vindt, tussen de locals en zonder toeristen om je heen.

Als laatste verschijnt er okonomiyaki op tafel, een van de bekendste gerechten uit Osaka. Nog nooit heb ik zo’n lekkere variant gegeten, boordevol verse en lokale ingrediënten. De hartige okonomiyaki vult snel, maar toch blijf ik er maar van eten.

Yoko vertelt dat over haast elk detail op het bord wordt nagedacht, tot aan de manier waarop het servetje op het bord wordt gevouwen. Net niet perfect, omdat dit iets onnatuurlijks geeft. Juist deze aandacht voor details zorgt ervoor dat al het eten fantastisch smaakt, hoe simpel sommige gerechten ook lijken in eerste instantie.

De reden dat Yoko ons mee heeft genomen naar Tenma, is omdat je hier nauwelijks toeristen tegenkomt en eet tussen de locals. Bij sommige izakaya’s worden buitenlanders geweigerd, waardoor het verstandig is om met een gids op pad te gaan. Dit gebeurt niet uit onvriendelijkheid, maar juist uit gastvrijheid. Japanners willen 120% geven, en als taal een barrière is, vinden ze dat ze niet het beste kunnen geven qua service.

De volgende ochtend haal ik koffie bij een 7-Eleven om de hoek van mijn hotel, om vervolgens te ontbijten bij Yoshinoya. Een dag eerder liet Yoko deze keten al zien in Hanshin Umeda Main Store. Voor zo’n 500 yen (nog geen drie euro) krijg je een typisch Japans ontbijt: gyudon (mals rundvlees met rijst), misosoep en een rauw ei.

Het ontbijt is vullend en hartig, en voelt als een soort warme knuffel. Het rauwe ei is misschien even wennen, maar in Japan is het de normaalste zaak van de wereld om ’s ochtends een rauw ei door een kommetje rijst te roeren.

Een wijk waar je juist veel toeristen tegenkomt is Dotonbori, al draait het hier nog steeds vooral om eten. De wijk bestaat uit bredere straten, waar de neonverlichting op elke hoek schreeuwerig zichtbaar is. Toch is het een beleving om de wijk te verkennen, want je komt op elke vierkante centimeter eten tegen.

’s Avonds loop ik dan ook een rondje door Dotonbori. Yoko heeft tijdens haar foodtour wat tips gegeven, ze wist dat ik de tweede avond alleen op pad ging. Bij een klein eetstalletje – waar het ogenschijnlijk rustig is – bestel ik takoyaki. Dit zijn kleine, ronde, hartige octopusballetjes, geserveerd met een heerlijke saus. De tip van Yoko is raak, want het smaakt fantastisch.

Een stukje verderop in de wijk loop ik door wat sfeervolle steegjes, waar het een stuk rustiger is. Yoko heeft mij aangeraden om naar Habana Namba te gaan, een standing bar net buiten Dotonbori. Zoals de naam al doet vermoeden, hier eet je staand aan een lange bar.

Ondanks dat er op de deur een briefje hangt dat het personeel geen Engels spreekt, stap ik toch naar binnen. Ik word vriendelijk begroet in het Japans, en groet dan ook in het Japans terug. Dit wordt gewaardeerd, ik krijg direct een plekje aan de bar. Mijn Japans is op een paar woorden na erg slecht, maar met Google Translate komt het goed. Het team is dan ook ontzettend gastvrij, en helpt vriendelijk met de Japanse menukaart.

Ik bestel een biertje en wat verschillende gerechten. Eerst verschijnt er carpaccio van zeebaars met citrus op de bar, wat een geweldige smaken. Vrij snel volgt er sashimi van verschillende soorten Japanse vis. De sashimi is zo vers en smaakvol dat ik er bijna tranen van in mijn ogen krijg. Wat is dit magisch lekker, ik besef hoe bijzonder dit eigenlijk is.

Er volgen nog flinke stukken gepaneerde tonijn die licht gebakken zijn en enorme dumplings met gehakt – wat een feest. Alles bij elkaar ben ik nog geen twintig euro kwijt, terwijl dit tot nu toe misschien wel de izakaya is waar ik het lekkerste heb gegeten in Osaka…

Als ik iets heb geleerd in Osaka is het dat dit inderdaad dé Japanse stad voor foodies is. Naast verborgen izakaya’s met de beste gerechten en de meest vriendelijke locals vind je overal heerlijke snacks op straat en telt de stad relatief veel sterrenrestaurants.

Op elke plek wil ik het liefst uren blijven hangen, zowel door de fantastische smaken als de fijne en gastvrije sfeer die overal hangt. Zeker met een foodtour zoals die van Yoko ontdek je al etend wat Osaka allemaal te bieden heeft, en dat smaakt bij elke hap naar meer…

Met ontembaar enthousiasme organiseert Dimsum Reizen uitstekend verzorgde reizen, zowel individueel als in groepsverband. De reizen zijn geheel op maat samengesteld door de zeer ervaren reisspecialisten, in nauwe samenwerking met lokale partners en op smaak gebracht met bijzondere en unieke activiteiten.

Heb je altijd al een reis naar Japan willen maken? Of ben je er al weleens geweest, maar benieuwd naar verborgen parels en unieke activiteiten – zoals tijdens een foodtour door Osaka?

Ga dan mee op reis! Boek deze unieke culinaire reis naar Japan, waar Dimsum Reizen je meeneemt langs de culinaire hoogtepunten van het land, net zoals Bas heeft gedaan. Van bruisende steden zoals Tokio, Osaka en Kyoto tot aan bijzondere regio’s waar je nauwelijks toeristen tegenkomt.

Wat dacht je bijvoorbeeld van de theeregio Suruga, waar onder andere matcha vandaan komt? Of Kochi, waar je verse bonito proeft en zelf yuzu plukt? En vergeet Azumino niet, waar tussen de Japanse Alpen wasabi groeit. Ontdek al etend Japan en maak dezelfde reis als Bas.