Smaakmaker: zo gebruik je gerookte paprikapoeder

Paprikapoeder was lang een ondergeschoven kindje in mijn kruidenkabinet. Ik vond het een beetje te gewoon, bijna ordinair zelfs. Iedereen doet al paprikapoeder op zijn gebakken ei. Mijn mening gold ook voor verse paprika trouwens, die in ieder roerbakmixje de kop op steekt. En ik wil natuurlijk bijzonder zijn, ook in het gebruik van mijn ingrediënten. Toen maakte ik kennis met gerookte paprikapoeder. Sowieso al bijzonder vanwege de mooie, felgekleurde blikjes waarin het verkocht wordt, anders dan de glazen potjes van het supermarkthuismerk. Deze blikjes roepen bij mij een gevoel van authenticiteit op, alsof ik de enige in Nederland ben met zo’n bijzonder blikje paprikapoeder. Gekocht van een oud Spaans vrouwtje op een bergtop in de Catalaanse Pyreneeën. Mmmm, mijn garnalen zijn inmiddels al tien keer zo lekker geworden door dat gevoel alleen.

Wil je iedere week de lekkerste recepten & tips ontvangen? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief:

Dankzij de drie varianten ‘dulce’, ‘agridulce’ en ‘picante’ mag ik ook nog eens dríe gekleurde blikjes op het schap zetten. De eerste is zoetig en mild, de derde pittig heet. De middelste zit er, inderdaad, tussenin. En allemaal hebben ze die karakteristieke rooksmaak. De rooksmaak ontstaat tijdens het droog proces, waarbij de pepers of paprika’s boven een vuur van eikenhout gerookt worden. Dagelijks worden de paprika’s met de hand gedraaid totdat de juiste droogheid is bereikt. Dit kan wel twee weken duren. Als stelen en zaad zijn verwijderd, worden de paprika’s langzaam en beetje bij beetje vermalen totdat een fijn paprikapoeder met een karakteristieke smaak ontstaat.

Ik heb het over pepers of paprika’s omdat de naam wat verwarring kan veroorzaken, met name als er ook over gerookt piment gesproken wordt. Waar wij onderscheid maken tussen paprika’s en pepers, noemen de Spanjaarden alles piment. Wij kennen onder de naam piment een specerij die eigenlijk weer niks met peper te maken heeft, op een lichte gelijkenis in de smaak na. Om de verwarring compleet te maken wordt in het Engels de term paprika alleen gebruikt voor poeder en niet voor de hele vrucht. Belangrijk voor nu: gerookte paprikapoeder en gerookt piment is hetzelfde. Of je het nu gerookt paprikapoeder of pimenton noemt, het poeder geeft gerechten net iets meer pit dan gewoon paprikapoeder en wordt gebruikt om gerechten te kruiden of een rode kleur toe te voegen. Het ingrediënt is onmisbaar in de Spaanse keuken, zo is het bijvoorbeeld erg lekker in paella.

Enfin, paprikapoeder steeg in mijn achting en inmiddels wil ik niet meer zonder. Je zult goed je best moeten doen om deze recepten te maken, het gerookte paprikapoeder is nog niet doorgedrongen tot in de supermarkten. Op de markt of in een delicatessenwinkel is het misschien wel te krijgen… Maar misschien ook niet. Stiekem hoop ik het laatste, anders zijn mijn blikjes in no-time niet bijzonder meer. Ik gebruik het in mijn barbecuegerechten, marinades, worsten (chorizo), sauzen en tapas. Gebruik het paprikapoeder wel met mate: 1 theelepel is ruim voldoende in een gerecht voor 4 personen.

Laat je verleiden door dit heerlijke Spaanse hapje. Oftewel; de bitterbal van Spanje maar dan met kaas. Klinkt net zo goed als het smaakt!

Het is misschien wel een van de bekendste Spaanse tapas die er is: gamba’s al ajillo. Waan je op vakantie en maak deze garnalen met knoflook en paprikapoeder thuis.