Eten in Italië: wat je écht moet bestellen als je op vakantie bent

Het is vast geen verrassing: als ik op reis ga draait het voornamelijk om eten. Ik kan uren dwalen door buitenlandse supermarkten, genieten van markten vol lokale producten en bij restaurants bestel ik steevast gerechten die ik juist niet ken. Nu is er ontzettend veel eten in Italië om uit te kiezen, van heerlijke pizza en pasta tot tiramisu en het lekkerste ijs natuurlijk.

Maar mijn favoriete Italiaanse gerechten? Dat zijn er ontelbaar veel, al heb ik geprobeerd mijn absolute favorieten op te sommen. Ik raad je sowieso aan om te genieten van goede koffie en zoveel mogelijk bruschetta’s en focaccia te proeven, maar er is nog veel meer. Van carbonara tot cannoli – bekijk snel wat je móét eten in Italië als je op vakantie bent…

Bij haast elk Italiaans restaurant staat het wel op de kaart. Sterker nog, in elke supermarkt vind je verschillende producten met de naam pasta carbonara. Van magnetronmaaltijden tot aan pizza’s, pakjes en zakjes. Maar helaas is dit vaak niet de échte carbonara, zoals je deze bijvoorbeeld veel in Rome tegenkomt.

De Italianen noemen het ook wel pasta alla carbonara. De saus wordt bereid met simpele ingrediënten zoals kaas, ei, wangspek (guanciale) en peper. Vroeger maakten voornamelijk arme gezinnen dit gerecht, simpelweg omdat ze geen geld hadden voor duurdere ingrediënten. Oorspronkelijk komt pasta carbonara uit de regio Lazio, in het midden van Italië.

Grote kans dat je deze heerlijke pasta met aubergine allang kent, maar wist je dat deze allemansvriend zijn oorsprong vindt op het Italiaanse eiland Sicilië? Pasta alla norma kun je gemakkelijk thuis maken, maar nergens smaakt dit gerecht zo lekker als in Italië. Want laten we eerlijk zijn, juist de verse aubergine en basilicum van het land én lokale kaas maken deze pasta zo lekker.

Met een paar ingrediënten zoals pasta, aubergine en tomaat zet je in een handomdraai een heerlijk gerecht op tafel. De pasta wordt vaak gemaakt met rigatoni, een pastasoort die de heerlijke smaken van de saus helemaal in zich opneemt. Toch liever zelf aan de slag? Probeer dan eens dit recept:

Misschien denk je als eerste aan spaghetti bolognese of pasta bolo, maar het oorspronkelijke gerecht uit Bologna heet ragù alla bolognese. Overigens is spaghetti uit den boze bij dit gerecht, je serveert het met verse tagliatelle. Zelfgemaakt uiteraard.

Italianen gebruiken grof gehakt varkens- en rundvlees, veel olijfolie, wortel, bleekselderij, ui, tomatenpuree en passata voor de ragù. Daarnaast gaat er wat bouillon en een flinke scheut witte wijn in. De ragù wordt geserveerd met verse tagliatelle en flink wat parmezaan. Klinkt simpel, maar de kunst zit vooral in het gebruik van goede ingrediënten, geduld én wat liefde – ik heb dan ook nog nooit betere ragù alla bolognese gegeten dan in Bologna.

Natuurlijk is Italië hét land van de pizza’s, maar als je de allerlekkerste wilt proeven moet je wat mij betreft naar Napels. Pizza uit Napels staat zelfs op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Traditionele Napolitaanse pizza heeft een dunne bodem en een knapperige en luchtige rand.

De pizza wordt bedekt met Italiaanse San Marzano-tomaten (in plakjes gesneden) en buffelmozzarella uit de regio Campania, goed verspreid over de pizza. Een klassieke margherita kom je het meest tegen – en deze is eigenlijk ook gewoon het lekkerst. Zeker als de pizza is bereid met goede lokale ingrediënten en een beetje liefde.

Vitello tonnato is hét voorbeeld van Italiaanse eenvoud. Het is een klassiek Italiaans voorgerecht met dunne plakjes kalfsvlees en een romige tonijnsaus. Ik vind ’m persoonlijk het lekkerst als de vitello tonnato goed gekoeld is, en geserveerd wordt met kappertjes en wat extra citroen erbij.

Het gerecht komt oorspronkelijk uit Piëmont, een regio in het noordwesten van Italië. De eerste recepten uit de 19e eeuw gebruikten overigens helemaal geen tonijn, maar een saus op basis van lokale ansjovis. Je vindt het gerecht door heel Italië, maar in Piëmont eet je waarschijnlijk de beste varianten.

Caponata is een smaakvolle Italiaanse salade, die wat weg heeft van Franse ratatouille. Beide klassieke gerechten bestaan uit gestoofde groenten, al heeft caponata een kenmerkende zoetzure smaak. Dit komt door de toevoeging van smaakmakers zoals rozijnen, kappertjes, suiker en azijn.

Daarbij bevat de salade ook lokale olijven en pijnboompitten. In Italië gebruiken ze vaak verse aubergines als basis, om dit aan te vullen met verschillende groenten uit de voorraadkast. Denk bijvoorbeeld aan bleekselderij, tomaten en paprika’s.

Het gerecht komt oorspronkelijk uit Sicilië, waar haast elke regio op het eiland een eigen variant kent. Zo worden er soms vis of zeevruchten aan toegevoegd, of wordt het geserveerd met romige kazen zoals mozzarella of burrata. Je eet het als bijgerecht of als hoofdgerecht, bijvoorbeeld bij de lunch of het diner.

Zeker in het noorden van Italië kom je vaak risotto tegen op menukaarten bij restaurants. Nu raad ik je aan om zoveel mogelijk verschillende soorten te proberen, maar start vooral met mijn favoriet: risotto alla milanese. Zoals de naam al doet vermoeden: deze risotto komt uit de stad Milaan.

De kunst van een goede risotto zit vooral in de juiste ingrediënten, geduld, een goede rijstkorrel én boter voor de romigheid. Nergens ter wereld vind je betere risotto dan in Italië. Een van de betere restaurants voor risotto alla milanese? Schuif dan aan bij Ristorante Ratanà in Milaan. Zelf maken? Probeer dan dit recept:

Nog zo’n fantastisch gerecht dat laat zien hoe goed het eten in Italië is. Melanzane alla parmigiana is niets anders dan een heerlijk ovengerecht, gemaakt met aubergine, tomaat en flink wat kaas. Het groentegerecht is vegetarisch en laat zien hoe smaakvol de Italiaanse keuken is, terwijl je maar met een paar ingrediënten iets kookt.

Het gerecht komt oorspronkelijk uit het zuiden van Italië, maar je komt het door het hele land tegen. Sommige historici spreken elkaar tegen, zo zijn er mensen die zweren dat het gerecht uit Sicilië komt, terwijl andere historici zeker weten dat melanzane alla parmigiana is ontstaan in Napels. Hoe dan ook – het smaakt op beide plekken ontzettend goed…

Dit is misschien wel mijn favoriete eten in Italië als het op snacks aankomt. Ik vergelijk het altijd een beetje met bitterballen, maar dan op z’n Italiaans. Arancini zijn namelijk gefrituurde balletjes, gevuld met rijst en kaas.

De kern bestaat uit romige risotto – vaak leftovers van het avondeten – met gesmolten kaas zoals mozzarella. Dit is omhuld met een laagje paneermeel, wat de balletjes lekker krokant maakt. De naam betekent ‘kleine sinaasappel’ in het Italiaans, wat verwijst naar de ronde vorm en goudoranje kleur na het frituren. 

Misschien ken je cicchetti wel als je weleens in Venetië bent geweest. Het zijn namelijk kleine hapjes die vaak geserveerd worden in lokale barretjes. In Venetië kom je ze dan ook overal tegen. Vergelijk het een beetje met tapas, maar dan Italiaans. Vaak bestel je verschillende hapjes, van sardientjes en garnalen tot aan artisjokharten en belegde broodjes.

De kans is groot dat je cicchetti ook in andere steden in Italië tegenkomt, maar wat mij betreft vind je de lekkerste hapjes in Venetië. Bestel er een goed glas wijn bij of een ijskoude spritz en je borrelmoment kan niet meer stuk!

Het lijkt wel of er alleen maar goed eten in Napels te vinden is – wat deels waar is – want ook deze gebakjes komen uit Napels. Sfogliatelle zijn schelpvormige gebakjes, die bestaan uit een flinterdunne laagjes deeg, met een vulling van ricotta, griesmeel, vanille, kaneel en gekonfijt fruit.

De gebakjes zijn het lekkerst als je ze warm eet, met flink wat poedersuiker erop. Tegenwoordig kom je veel verschillende varianten tegen, waarbij de vulling vaak bestaat uit andere smaken. Denk bijvoorbeeld aan chocolade, diverse fruitsoorten of pistache. Al bestel ik het liefst de klassieke variant met ricotta.

Het ultieme dolce vita-gevoel ervaar ik misschien wel bij het oplepelen van verse tiramisu, het liefst in Italië natuurlijk. Letterlijk vertaald betekent de naam van dit dessert ‘trek mij omhoog’, waarmee opbeuren of opvrolijken wordt bedoeld.

Dat slaat ongetwijfeld op de perfecte combinatie tussen de ruime hoeveelheid suiker met een flinke scheut espresso en wat alcohol. De allerlekkerste tiramisu die ik ooit heb gegeten bestelde ik bij Le Beccherie in Treviso, een stukje boven Venetië. Dit heerlijke gerecht komt dan ook uit de regio Veneto, waar Treviso onderdeel van is.

Zeker als je in de zomer op vakantie bent in Italië is dit een must om te bestellen. Het klinkt misschien wat gek, maar sla deze zoete en verfrissende lekkernij zeker niet over. Brioche con gelato amarene is precies wat de naam doet vermoeden, een briochebol gevuld met het lekkerste Italiaanse ijs.

In de straten van verschillende steden en dorpjes zie je het overal voorbijkomen, vooral op de Italiaanse eilanden. Eet het als tussendoortje, als toetje, ter verkoeling óf als ontbijt. Want dit broodje kun je wat mij betreft op elk moment van de dag eten…

Je komt ze door heel Italië tegen, maar oorspronkelijk komen deze krokante en gefrituurde deegrolletjes uit Sicilië. Het is bij uitstek dé zoete snack die je niet kunt overslaan als je in Italië bent. Cannoli zijn vaak gevuld met een zoete, romige vulling van ricotta en citrus.

Een cannolo – de naam in enkelvoud – is een typisch gebakje uit de Siciliaanse keuken. Omdat goede gerechten gemaakt zijn om te delen, spreek je eerder over cannoli – meervoud – dan cannolo. De naam is de vertaling voor ‘klein buisje’, omdat het gebakje met behulp van metalen cilinders wordt gemaakt.